حالی دگر برای ادامه نبود مجبور شدم نباشم

گذشت از اون روزا که میشد معنی زندگیو فهمید

نمیدونم چون تو رفتی شهر کسل شد

یا اینکه من از چشمتون افتادم

نمیدونم

وایب آسمون خیلی غمگینه و همیشه جز غم هیچی تو رو یاد من نمیندازه

تنهایی اولین و آخرین تکیه گاه و همدم انسان هاست

درد اصلی اینجاست که فاصله عقلی آدم ها زیاده

تا همدیگرو از تنهایی دربیارن

یکی ده سالگی تنها میشه یکی بیست .سی.چهل.پنجاه.و...

و ما هیچ وقت دو نفر تنها رو کنار هم ندیدیم

اسم درد هم آوردیم گفتن عی من از تو بدترم

حال دل آدم ها هم مسابقه ای شد

یه سال دیگه هم گذشت مث سال قبل حرف زیاده واسه گفتن اما تو نیستی

چند ساله که وب نمیام و یه موقع دردل میکردم اینجا اما الان فقط میریزم تو خودم

نمیتونم زندگی کنم جور در نمیاد حالم با این دنیا

دیگه توام.نمیخام نیا که خستم از زندگیم و دلگرم مرگ

نمیدونم چطور این همه حال خرابی رو تو یه کلمه خلاصه کنم یه دلیل بگین هر کی که این پستو میخونه بگه

سلام خوبین 

من یه زمانی خیلی تو بلاگفا فعال بودم دوستای زیادی داشتم میخام بگم هستن کسایی ک منو بشناسن عاشق خجالتی ام ...

و اینکه دوست دارم باز وبلاگمو ببرم بالا البته در مورد وضعیتم ک خوب نیست افسردگیم شدید تر شده هم بی تاثیر نیست ...

پیشنهادی دارین ؟

حالاتم یجوریه

نمیتونم تو جمع بشینم

نمیتونم صحبت کنم با رفقا خونواده....

بی حالم بی حوصله عصبی احساس بی ارزشی

سنگین شده سرم رو تنم

از خودم خوشم نمیاد از چیزایی که علاقه داشتم بهشون دیگه خوشم نمیاد ازشون

نمیتونم بخندم انگار دارن زجرم میدن وقتی کمی میخام لبخند بزنم

خودمو گم میکنم اسم و هوش و حواسم از بین میره

یه گوشه میشینم و فقط خیره میشم

وخیلی خیلی.....زیادن حالتام

هیچ کاریو نمیتونم انجام بدم خیلی ام تلاش میکنم تو وسطاش عصبی میشم و پرت میکنم میره اونور اصلا یجوریه منطقم که هیچ کاری قابل درست شدن یا پایان یافتن نیست هم از لحاظ روحی و هم جسمی توانشو ندارم

چمه ،؟

تو زندگیتون دنبال آدمای سیر باشین !

سیر از مهمونی

سیر از جنس مخالف

سیر از خوشیای موقت

سیر از پول

آدمای گشنه فقط میان به روحتون آسیب میزنن، دختر و پسر هم نداره

هوا سرده اروم اروم داره برف میباره و صبحونمو ک خوردم دارم میچرخم تو نت شماها چیکار میکنین ؟ تو چیکار میکنی ؟ اشپزی میکنی ...سرکاری ..نمیدونم حال هوای کاربتون چطوره و دلم میسوزه واسه سربازا خیلی سرده دلم میسوزه واسه بیمارای بخش روان این دوتا رو خودم بودم و میدونم چجوری سخته....

انگار دیگه زبون نمونده تو دهنم یا هیچ حسی کنارم صمیمی ترین رفیقمم بمیرع بیخیال رد میشم کلا احساس گناهم دنیا تاریکه برام

اعصاب ندارم دست پام میلرزه چشام خستن و تنگی نفس نمیزاره خوب حرف بزنم و من در این شهر غریبم..